Zondaarskind

Zondaarskind verteld het verhaal van een lang leven dat veelal gedomineerd is geweest door onderdrukking. Al op jonge leeftijd moeten opboksen tegen de harde buitenwereld die ze kent binnen de vier muren van het Maagdenhuis. Het zeer sterk beschrijven van haar levensverhaal, terugblikkend op oudere leeftijd. Geertruida fungeert eigenlijk als klankbord voor de oudere gemeenschap die veelal niet meer zijn opgewassen tegen de jongere generatie.

Het mooie van deze roman is dan ook het karakter van de hoofdpersoon. Zij draagt het verhaal en daarmee zet ze zichzelf op de kaart. Met humor, scherpzinnigheid en de soms vileine trekjes die ze heeft weet ze de lezer totaal in te pakken. De achterliggende tragedie is voelbaar, de gevoelens daarbij logisch.

Zondaarskind laat duidelijk een stukje zien hoe het heden ten dagen is gesteld met de ouderenvoorzieningen en geeft duidelijk aan dat sommige ingrijpende gebeurtenissen niet kunnen worden vergeven, slechts naar de achtergrond worden geduwd. Je bent nooit te oud om de dingen recht te zetten, zo leren we. Genoegdoening komt wanneer het zich aandient.

Marion Pauw heeft met hoofdpersonage Geertruida Langhout een vrouw neergezet die lezers zich nog lang zullen herinneren.

Heerlijk boek dat lekker weg leest, ik had 'em in één dag uit. Niet te vergelijken met Daglicht, dit is meer een roman dan een literaire thriller. Er zit weinig spanning in, maar wel veel humor en ook drama. Het boek is vlot geschreven en pakt vanaf de eerste bladzijde. Al met al een erg goed boek, jammer dat ik 'em al uit heb!

Een avontuur van de besten. Een zeer merkwaardig leven, het leven van een dame die op een gezegende leeftijd is gekomen, en even een opmeting maakt van haar leven, dat al bij al niet zo gelukkig was... Niet enkel omwille van het feit dat ze vroeg haar ouders verloor en als wees werd opgenomen in een klooster, waar ze wel degelijk op een zeer harde manier haar opleiding en opvoeding diende te ondergaan. Niet omwille van het feit dat het haar allemaal niet echt meeviel, en wanneer ze dan toch haar draai wist te vinden, ze wel degelijk niet bewust was van het feit dat het geluk niet van deze wereld was. Alleen kon je niet verwachten dat de duivel zich zou voorstellen in de gedaante van een aanbiddelijke vrouw, Fréderique Vos is de vrouw die het leven van Amalia wist te verwoesten, op een onschuldige manier, maar wel grondig en onherstelbaar... Alles ontnam ze haar, het enige wat ze in dit leven had opgebouwd... Op een onvoorstelbare wijze was het over voor haar, en dit tekende haar. Maar vandaag is ze tachtig, en het is het moment van de balans, het ogenblik waar je misschien eens in je leven de rekening kan presenteren... Deze psychologische thriller is er één van de betere van de laatste tijd, en het is met genoegen dat we weerom een sterk staaltje van de hand van deze dame te lezen krijgen. Ze behoort zeker tot de betere schrijfsters van dit genre op het moment. Op een subtiele wijze ga je werkelijk inleven in de ziel en de gedachte van de personages, en kan je als het ware de gevoelens en de inzichten mee beleven doorheen het verhaal en de plot. Een verrukkelijke thriller. Van de beste van het moment. Spannend geschreven en overtuigend. Een meer dan tussendoortje.

Het boek Zondaarskind van Marion Pauw bestaat uit twee delen.

Het eerste gedeelte: Truitje, is een boeiend overzicht van de jonge jaren
van Geertruida Amalia Langhout in Amsterdam, de dertiger jaren en later.
Na een gelukkige kindperiode komt Truitje op negenjarige leeftijd in het
Maagdenhuis terecht. Daar groeit ze op onder het juk van de gelovige nonnen.
Daarna gaat Truitje in betrekking bij een welgesteld gezin in Bussum. De zoon
des huizes Waldemar verovert haar hart.

Het tweede gedeelte: Amalia, vertelt over de afrekening van Amalia op hoge leeftijd met Frédérique Vos, de vrouw die aan haar leven een dramatische wending gaf.

Marion Pauw schreef met het eerste gedeelte: Truitje, het meest interessante gedeelte
van Zondaarskind. De invloed van het geloof en het verschil in rangen en standen
en de gevolgen daarvan worden gedetailleerd weergegeven.
In het tweede gedeelte: Amalia, wordt duidelijk hoe het tegenwoordig gesteld is met
de oudervoorzieningen. Hier vertelt Pauw op scherpe, humoristische toon hoe ouderen betuttelt
worden, hoe er vooral geen vooruitgang wordt gecreëerd, en hoe het verschil in Klasse
door geld wordt gekenmerkt.
Zondaarskind is daardoor eerder een goed lezende roman dan een thriller. De lichte
Spanning die het boek oproept is een prettige toevoeging aan Zondaarskind.

Een fantasievol, makkelijk leesbaar verhaal.
Deel I is een mooi stuk, pakt en heeft een spannende climax, daarentegen is deel 2 origineel met een uitgewerkt karakter van Truitje/Amalia en een visie op het leven van ouderen, hier en daar een vleug humor, maar verliest totaal alle spanning.
Alhoewel het plan tot wraak steeds meer vorm aanneemt heb je niet het gevoel daarin meegenomen te worden, om van het te voorspelbare einde maar niet te spreken. Helaas, dit is voor mij weer geen boek die mij overtuigd om Marion Pauw bij mijn "absoluut kopen"lijst te zetten, het was niet meer dan een avond redelijk vermaak.

Fantastisch verhaal! Ik ben een enorme fan van de zogenaamde vrouwenthrillers maar toen ik de achterkant las dacht ik: dit wordt helemaal niks. Viel 100% mee. Ik heb het boek in een ruk uitgelezen! Marion Pauw wordt steeds beter!

Nadat ik Daglicht gelezen had heb ik meteen Zondaarskind erachteraan gelezen en ik moet zeggen dat ik weer onder de indruk ben. Meteen vanaf de eerste blz. was ik geboeid en benieuwd hoe het Truitje verder zou verlopen. Vooraal deel 1 in het boek vond ik erg mooi. Deel 2 was misschien soms een tikje overdreven en minder geloofwaardig dan deel 1(gezien de leeftijd van Truitje op dat moment) maar wilde toch graag weten hoe het af zou lopen. Echt een aanrader en leest gemakkelijk weg, de schrijfstijl van Pauw spreekt me zeker aan.

Een heerlijk boek om snel weg te lezen; net zoals zo veel mensen had ook ik hem binnen een dag uit. Het is wel redelijk spannend, maar niet te vergelijken met Daglicht en Drift. Ook de situatie omtrent het verpleeghuis is goed in beeld gebracht; ik werk zelf in een verpleeghuis en het was zeer herkenbaar. Al met al een aanrader met wel een heel leuk einde!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik normaal gesproken niet zo enthousiast ben over Nederlandse thrillerauteurs. Ik zou dit boek ook nooit gekocht hebben, maar nu ik het gewonnen heb, moest ik het natuurlijk toch gelezen. En ik was bijzonder verrast! Het boek boeide me vanaf het begin. Ik vond het verhaal erg interessant en dat het zich in twee tijden afspeelt, waartussen heel vloeiend en natuurlijk wordt gewisseld, maakte het alleen maar interessanter. Het is een thriller die nooit écht nagelbijtend spannend wordt, maar ik vond de soort van omgekeerde spanning wél heel boeiend. Je weet wie de dader is, je weet het motief. De spanning zit hem dit keer dus niet in de vraag "whodunit", maar in het vervolg van het verhaal: wat is er gebeurd met de hoofdpersoon en wat is die van plan. Dat vond ik eigenlijk best verfrissend! Er zit ook humor in het verhaal, of meer in de schrijfstijl en de karakters. Een krasse oude knar die wraak neemt, leuk! Al met al moet ik me misschien toch eens gaan bezinnen om meer te lezen van Nederlandse thrillerauteurs!

Een literaire thriller mag je Zondaarskind niet noemen, maar dat het een prachtige roman is dat staat zeker! Ik heb werkelijk genoten van dit boek en dan met name van eigenwijze Truitje ;-) Ontzettend knap hoe Marion Pauw zich ingeleefd heeft in een oudere, soms humoristische pittige maar kranige dame. Ik werk in de thuiszorg (weliswaar als thuishulp, maar dat terzijde) en er waren in dit boek nogal wat herkenningspunten wat Zondaarskind voor mij net dat beetje extra gaf. By the way: In een intervieuw met Marion Pauw heb ik gelezen, dat zij zichzelf meer ziet als een romanschrijfster als thrillerschrijfster. Dat ze prachtige romans kan schrijven heeft ze bij deze bewezen :-)

Wat een geweldig boek!!!
had eerst mijn twijfels toen ik het boek in handen had zo van een verhaal over een 80 jarige?? is dat niet onwijs saai?? het antwoord is NEE!!! het is zo ontzettend mooi, grappig ,ontroerend kortom een pracht verhaal!!
zitten echt komische stukken in en de zinnetjes tussen de aanhalingstekens zijn helemaal top!!!
ga hem zeker nog een keer lezen!!! Weet zeker dat Truitje me dan weer zal ontroeren!

Het commentaar op dit boek wat ik zoal hoorde, was dat het een goed boek was maar nou niet echt een thriller. Ik heb het boek gister uitgelezen en ben super enthousiast, het was misschien niet echt een thriller maar vond het wel een super goed en leuk verhaal! Ik vo nd de hoofdpersoon een interresant en origineel persoon, er zijn maar weinig thrillers met een 80jarige in de hoofdrol! een echte aanrader!

Geweldig, leuk en origineel boek! het commentaar wat ik hoorde over dit boek was dat het niet echt spannend was, daar ben ik het wel beetje mee eens! maar ondanks dat het niet echt een thriller was vond ik het super leuk verhaal! met een geweldige hoofdpersoon

super boek! van alle thrillers die ik heb gelezen vond ik deze hoofdpersoon erg origineel, in dit genre kom je niet vaak een hoofdpersoon tegen van 80 en wat een tof karakter, ik moest aan mijn eigen oma denken! niet zozeer een echte thriller maar gewoon een super goed verhaal! een aanrader!!!

Een avontuur van de besten. Een zeer merkwaardig leven, het leven van een dame die op een gezegende leeftijd is gekomen, en even een opmeting maakt van haar leven, dat al bij al niet zo gelukkig was... Niet enkel omwille van het feit dat ze vroeg haar ouders verloor en als wees werd opgenomen in een klooster, waar ze wel degelijk op een zeer harde manier haar opleiding en opvoeding diende te ondergaan. Niet omwille van het feit dat het haar allemaal niet echt meeviel, en wanneer ze dan toch haar draai wist te vinden, ze wel degelijk niet bewust was van het feit dat het geluk niet van deze wereld was. Alleen kon je niet verwachten dat de duivel zich zou voorstellen in de gedaante van een aanbiddelijke vrouw, Fréderique Vos is de vrouw die het leven van Amalia wist te verwoesten, op een onschuldige manier, maar wel grondig en onherstelbaar... Alles ontnam ze haar, het enige wat ze in dit leven had opgebouwd... Op een onvoorstelbare wijze was het over voor haar, en dit tekende haar. Maar vandaag is ze tachtig, en het is het moment van de balans, het ogenblik waar je misschien eens in je leven de rekening kan presenteren... Deze psychologische thriller is er één van de betere van de laatste tijd, en het is met genoegen dat we weerom een sterk staaltje van de hand van deze dame te lezen krijgen. Ze behoort zeker tot de betere schrijfsters van dit genre op het moment. Op een subtiele wijze ga je werkelijk inleven in de ziel en de gedachte van de personages, en kan je als het ware de gevoelens en de inzichten mee beleven doorheen het verhaal en de plot. Een verrukkelijke thriller. Van de beste van het moment. Spannend geschreven en overtuigend. Een meer dan tussendoortje. Met deze krijgen we een heruitgave van één van de betere boeken van de laatste jaren… De Dwarsligger brengt deze boeken onder een zeer handig formaat, zodat je het in je hemdszak kan steken en overal kan meenemen om in die verloren ogenblikken te kunnen genieten van een leuk moment van lectuur.

Een avontuur van de besten. Een zeer merkwaardig leven, het leven van een dame die op een gezegende leeftijd is gekomen, en even een opmeting maakt van haar leven, dat al bij al niet zo gelukkig was... Niet enkel omwille van het feit dat ze vroeg haar ouders verloor en als wees werd opgenomen in een klooster, waar ze wel degelijk op een zeer harde manier haar opleiding en opvoeding diende te ondergaan. Niet omwille van het feit dat het haar allemaal niet echt meeviel, en wanneer ze dan toch haar draai wist te vinden, ze wel degelijk niet bewust was van het feit dat het geluk niet van deze wereld was. Alleen kon je niet verwachten dat de duivel zich zou voorstellen in de gedaante van een aanbiddelijke vrouw, Fréderique Vos is de vrouw die het leven van Amalia wist te verwoesten, op een onschuldige manier, maar wel grondig en onherstelbaar... Alles ontnam ze haar, het enige wat ze in dit leven had opgebouwd... Op een onvoorstelbare wijze was het over voor haar, en dit tekende haar. Maar vandaag is ze tachtig, en het is het moment van de balans, het ogenblik waar je misschien eens in je leven de rekening kan presenteren... Deze psychologische thriller is er één van de betere van de laatste tijd, en het is met genoegen dat we weerom een sterk staaltje van de hand van deze dame te lezen krijgen. Ze behoort zeker tot de betere schrijfsters van dit genre op het moment. Op een subtiele wijze ga je werkelijk inleven in de ziel en de gedachte van de personages, en kan je als het ware de gevoelens en de inzichten mee beleven doorheen het verhaal en de plot. Een verrukkelijke thriller. Van de beste van het moment. Spannend geschreven en overtuigend. Een meer dan tussendoortje.

Een literaire thriller, daar gaan we weer. Wie verzint dit toch? Als het iets niet is, is het een thriller. Er vallen niet eens doden (hoewel dat geen voorwaarde voor een thriller is, natuurlijk)!
Maar los daarvan: wat een heerlijk verhaal dat ook erg mooi is verteld.
De oude Geertruida (Truitje) is nu 80, maar we zien haar jeugd, met name vanaf haar negende jaar, helemaal beschreven worden. En die is niet mis! Toch weet de schrijfster het met de nodige dosis humor te verwoorden.
Heerlijk om in die oude tijden te duiken: de vreselijke nonnen weeshuizen, waar de kinderen een nummer (!!!) krijgen, in plaats van een naam. En later de tijd van de dienstbodes en de "mevrouwen". En de ware liefde en "de andere vrouw".
En dan de huidige tijd, waarin Trui zint op zoete wraak.
Ik vond het een zeer prettig verhaal en ook een waarin je almaar verder wilt lezen. Ook maakt het je bewust van de badinerende/kleinerende wijze waarop men oudere mensen aanspreekt.
Ik heb de in aanvang rebelse, maar door het geloof en vervolgens de sjieke buitenwereld (ook letterlijk) in een keurslijf gepropte, Trui in het hart gesloten.
Een aanrader en omdat hij niet weg te leggen is: 5 sterren.

Mijn 2e boek van Marion Pauw. Ook weer zo'n niet alledaags verhaal, dat vind ik zo leuk aan de boeken van Pauw. Een prachtig boek, absoluut de moeite waard om te lezen!!!
Maar literaire thriller? Ik heb weinig gethrild. Dus die titel mag wat mij betreft weg worden gelaten.

Geweldig boek met als hoofdpersoon een oude dame die alsnog haar recht doet gelden. Ze is absoluut niet zielig, maar bewonderenswaardig krachtig en echt. Je leeft helemaal met haar mee. Prachtig zoals ze wraak neemt.
Ik kon het boek niet wegleggen, sinds lange tijd niet zo'n goed boek gelezen!

Wat een draak van een boek vind ik dit. Het verhaal vanuit een oude vrouw wordt op een infantiele manier verteld en het duurt veel te lang voordat er eens iets gebeurt. Aan mij niet besteed en het kwam niet in de buurt van Daglicht.

Van alle boeken die er van Marion Pauw verschenen zijn is; Zondaarskind degene met het mooiste, aangrijpendste en bijzonderste verhaal. Waar haar andere boeken af en toe best luchtig zijn, is dit boek zeer aangrijpend. Je leert Truitje kennen die een enorm moeilijk leven heeft geleid, maar die uit is op wraak. Sommige omschrijvingen van alle verschrikkelijke dingen die Truitje heeft moeten doorstaan gaan je echt niet in de koude kleren zitten. Daardoor kan je je enorm goed inleven in haar gedachtegang en voel je je betrokken bij haar verhaal waardoor je het boek niet meer weg leggen

Wat een heerlijk boek om te lezen. Naar mijn mening geen literaire thriller. Maar wel vol humor en af en toe zelfs ontroerend. Wat had ik Truitje graag als oma gehad!

Schrijf zelf ook een beoordeling over dit boek
(Om de betrouwbaarheid te vergroten vragen wij u eerst in te loggen)