Heimwee naar vereeuwiging

Samenvatting: Heimwee naar vereeuwiging (zoals op de achterkaft)

De Portugese schrijver Fernando Pessoa staat bekend als een van de
grootste twintigste-eeuwse dichters. Dat hij een niet-onaanzienlijk deel van zijn
poëtisch oeuvre in het Engels heeft geschreven is minder bekend. Pessoa groeide op
in Zuid-Afrika, waar hij met zijn moeder en stiefvader woonde tussen 1894 en 1905,
en Engels - de taal van zijn schoolopleiding en eerste literaire leeservaringen - was
de taal waarin hij zich aanvankelijk als dichter uitdrukte. Ook na zijn terugkeer
naar Portugal op 17-jarige leeftijd bleef hij Engelstalige gedichten schrijven.
In deze tweetalige editie zijn de interessantste overblijfselen (deels onder heteroniemen
als Alexander Search en Charles Robert Anon) van de jonggestorven Engelstalige
dichter bijeengebracht. De 35 sonnetten alsmede een selectie van andere korte
gedichten werden vertaald door Maarten Asscher, die tevens een nawoord bij de
uitgave verzorgde. De langere gedichten, Epithalamium en Antinous, zijn van de
hand van August Willemsen, de in 2007 overleden grote Pessoa-vertaler.

NBD|Biblion recensie

Fernando Pessoa heeft voordat hij als dichter in het Portugees debuteerde (in 1914) en ook daarna nog een aanzienlijke hoeveelheid poëzie in het Engels geschreven (Engelstalige schoolopleiding in Durban, Zuid-Afrika), die een, zeker voor de kenners, wezenlijk deel uitmaakt van zijn latere, door vele heteroniemen gekenmerkte schrijversloopbaan. Dit Engelse segment is nu ten dele in de Nederlandse Pessoa-editie vertaald: twee grote dichtwerken, Epithalamium uit 1913 en Antinous uit 1915, resp. over de heteroseksuele huwelijksnacht en de homoseksuele liefde, heeft Pessoa-vertaler bij uitstek August Willemsen nog vertaald (hij overleed in 2007). De 35 sonnetten plus de op Griekse voorbeelden geïnspireerde grafschriften, Inscriptions, en zijn laatste gedicht in het Engels, D.T. (over Delirium Tremens, Pessoa overleed ten slotte aan acute alcoholvergiftiging in 1935) heeft Maarten Asscher buitengewoon knap, lenig en in de vorm vertaald. Dit Engelse werk is natuurlijk niet wezenlijk voor Pessoa's wereldfaam, maar anderzijds ook niet verwaarloosbaar. Vooral de sonnetten laten Pessoa kennen in al zijn twijfels, vragen: 'In hoeveel maskers achter maskers gaat / Het uiterlijk van onze ziel gehuld, / En als de ziel haar maskers vallen laat / Kent zij dan het gelaat dat wordt onthuld?'
T. van Deel (NBD|Biblion recensie)