Je moet dansen op mijn graf

Samenvatting: Je moet dansen op mijn graf (zoals op de achterkaft)

Hoor eens, zei Barry; hij kwam van het bed naar me toe en liet die gevaarlijke glimlach weer zien. Ik wil iets met je afspreken. Oké, zei ik. Ik neem elke gok één keer. Wie van ons twee ook eerder doodgaat, de ander belooft dat hij op zijn graf zal dansen. De 16-jarige Hal denkt dat zijn vriend Barry een grapje maakt, maar hij is bloedserieus. En wat Hal niet kan vermoeder is dat hij deze belofte nog voor het eind van de zomer na zal komen; als Barry bij een ongeluk om het leven komt, wordt Hal dansen op het graf van zijn vriend betrapt. Zijn omgeving is geschokt door deze grafschennis. Terwijl hij nog rouwt om Barry's dood, moet Hal zich verantwoorden voor de rechter. Stapje voor stapje wordt onthuld wat voor ingewikkelde liefdesrelatie Barry en Hal hadden en hoe deze zomer zo'n een rampzalige wending heeft kunnen nemen.

NBD|Biblion recensie

"Ik moet gek zijn. Dat had ik altijd al kunnen weten. Als de dood je hobby is, dan moet je gek zijn. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben misschien wel gek. Maar ik ben niet krankzinnig". Met deze intrigerende woorden begint het in dagboekstijl geschreven levensverhaal van de 16-jarige Engelse jongen Hal (ik-figuur). Hij werd gearresteerd wegens grafschennis omdat hij de belofte nakwam te zullen dansen op het graf van zijn overleden vriend Barry. Zijn maatschappelijk werkster adviseert hem zijn gedrag, de voorgeschiedenis en de motieven te analyseren en te noteren. Zo ontstaat een stroom van herinneringen aan de homofiele vriendschap tussen de twee ("Dit Monument voor Twee Gestorven Mensen"), overvloedig afgewisseld door overpeinzingen ("Dit Mozaïek van de Ik-die-Ik was"). Een fascinerend gegeven, spannend en inleefbaar uitgewerkt in een prachtige vertaling. Een literair en psychologisch mozaïek dat, juist daardoor, veel leeservaring vraagt. Vanaf ca. 14 jaar.
Redactie (NBD|Biblion recensie)