Ida Sipora
Ida Sipora
Ida Sipora
Ida Sipora
19.99

Op werkdagen voor 23.00 uur besteld, volgende dag in huis

Uitvoerige samenvatting: Ida Sipora Hoe een onbekend leven leidde tot een beroemde dood De vrouw die Jan Wolkers inspireerde tot het levenseinde van Olga in Turks Fruit Ida Sipora is een jonge onafhankelijke vrouw die als fotografe en dichteres woont en werkt in het Parijs en Amsterdam van de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw. Zij raakt in 1960 bevriend met Jan Wolkers. Ida's plotselinge levenseinde is voor hem de directe inspiratiebron om hoofdpersoon Olga in Turks Fruit ziek te laten worden en dood te laten gaan zoals dat in het boek (en in de film) gebeurt. De proloog (de derde vrouw) beschrijft hoe Wolkers pas tegen het eind van zijn leven in bredere kring openbaart dat Ida Sipora de derde vrouw is waarop hij hoofdpersoon Olga uit Turks Fruit heeft gebaseerd. Naast de twee vrouwen waarvan dat al langer bekend was: zijn tweede echtgenote Annemarie Nauta en zijn toenmalige nieuwe vriendin Karina Gnirrep, met wie Wolkers jaren na het schrijven van Turks Fruit ook trouwen. Het boek Ida Sipora is opgebouwd uit vier delen, die elk de naam dragen van een door Ida geschreven gedicht. De hoofdpersoon komt in het boek ook zelf aan het woord; in de vorm van teksten uit dagboek-aantekeningen, brieven, gedichten en interviews. deel 1 (klein mank paradijs) beschrijft Ida's jeugd tot en met haar eerste jaren als leerling-fotografe in Amsterdam. Ida kent weinig nestwarmte in haar jonge jaren. Omdat haar Joodse moeder in de oorlog moet onderduiken en haar ouders in gevecht zijn om de voogdij, woont Ida in de eerste vijftien jaar van haar leven op zes verschillende adressen. Afwisselend verblijft zij bij haar moeder, haar oom en tante, in het gezin van haar hertrouwde vader, opnieuw bij haar moeder en uiteindelijk woont zij als 15-jarige alleen op kamers. Daar besluit zij om haar leven in eigen hand te gaan nemen, om niet langer afhankelijk te zijn van anderen, en zeker niet van ruziemakende ouders. Vanaf haar 16de zorgt Ida voor haar eigen inkomen, ze werkt in Amsterdam respectievelijk als winkelbediende en etaleuse. Ze sluit dierbare vriendschappen in de hoofdstad en ontmoet er haar eerste grote liefde. Maar Ida wil andere talen leren spreken en andere culturen leren kennen, en de benauwende wereld van haar ouders ontvluchten. Vanaf haar 18de begint zij aan een zelfgekozen zwervend bestaan. Zij woont en werkt enige jaren als au pair en gouvernante in Londen, Parijs, Fez en Madrid. Aan de rand van de woestijn in Marokko besluit Ida dat zij van fotografie haar beroep zal gaan maken. Zij keert daarom op haar 21ste terug naar Amsterdam en begint er als leerling-fotografe bij de gerenommeerde Fotostudio Lemaire & Wennink. Het zijn de jaren waarin Ida ook haar eerste gedichten gaat schrijven. In sommige ervan klinkt dan al door dat zij het voorgevoel heeft dat zij misschien niet zo heel lang zal leven. In deze tijd krijgt zij een korte en heftige relatie met een dichter die tevens kunstschilder is, maar ook alcoholist. deel 2 (een stille zekerheid) beschrijft Ida's jaren als fotografe in Parijs en Amsterdam. Het is de periode van Ida's 22ste tot en met haar 25ste levensjaar. Na een moeilijke start in Parijs is dit professioneel gezien haar bloeiperiode. Diverse van Ida's gedichten worden gepubliceerd en haar foto's en begeleidende verhalen worden steeds vaker opgenomen in landelijke kranten en tijdschriften. Ook wordt zij als jonge veelbelovende kunstenares regelmatig geïnterviewd. Haar benedenbuurman in Amsterdam is de jonge schilder Armando. Ida maakt foto's van hem die gebruikt worden bij de aankondiging van zijn eerste grote schilderijententoonstelling. Zij maakt ook een fotoserie van Ramses Shaffy die - naast zijn acteurswerk in Nederland - in het weekend in Parijs als straattekenaar bijverdient. Ida heeft zelf ook een bijbaan, als serveerster in het kunstenaars-eethuis De Groene Kalebas. Het gaat Ida in deze periode goed. Zij heeft het gevoel dat ze haar draai in haar werk en in haar

0 | 0