Naar Beiroet

Gerrit Brand debuteerde in 2007 met de roman Tolvlucht, die zich afspeelt in 1935. Naar Beiroet is gesitueerd in 2023. Een vergelijking tussen beide romans is niet minder dan een reflectie op de veranderlijkheid van empathie en perspectief. In Tolvlucht koos Brand voor de Joodse ervaring binnen de toenmalige historische context, en nu voor de hedendaagse Palestijnse en Arabische werkelijkheid. Daarmee maakt hij zichtbaar hoe literatuur niet alleen verhalen vertelt, maar ook posities inneemt – en hoe die posities mee kunnen bewegen met de tijd waarin ze worden geschreven. (Uitgeverij Nobelman) In Naar Beiroet verweeft Gerrit Brand een travelogue met actuele, geopolitieke gebeurtenissen. Door filmische beschrijvingen en parallellen met Remarques’ Das gelobte Land biedt de roman een scherpzinnige reflectie op collectief schuldgevoel en menselijke betrokkenheid. (Ed Knegtel, De Boekenkrant) Naar Beiroet is een eerlijk portret van een man die leert dat je niet naar de andere kant van de wereld kunt reizen zonder jezelf tegen te komen – en dat echte betrokkenheid altijd een prijs heeft. Het is een indrukwekkende roman die laat zien dat de grens tussen kunst en werkelijkheid in tijden van crisis flinterdun is. Gerrit Brand slaagt erin om de grote wereldpolitiek klein en voelbaar te maken in de ziel van één man. (Mieke Schepens, Graag Gelezen) Naar Beiroet is een prettig leesbaar verhaal met een urgent onderwerp. Centraal staan belangrijke vragen. Hoe ethisch is het om kunst te halen uit een land dat in oorlog is? Wat is de betekenis van kunst in conflictgebieden: protestmiddel, uiting van emotie, het bewaren van de identiteit, bewustwording en getuigenissen? Maar ook: wat betekent het om mens te zijn in een wereld vol conflicten? (Marjon Nooij, Tzum) Het is een indringend verhaal, niet zozeer door de belevenissen van de hoofdpersoon die op zoek is naar inspiratie, maar door de lotgevallen van de vrouwen in Libanon die zwaar te lijden hebben onder oorlog en geweld. (Rudy Schreijnders, Literair Nederland) Een schotschrift wordt Naar Beiroet niet. Het krijgt alleen een lichtelijk geëngageerde dimensie, wat best mag in een goed boek. De hoofdpersoon staat niet kritiekloos tegenover Israël, maar blijft wel gevoelig voor de complexiteit van het conflict. Het geheel is ingenieus opgebouwd. Alles samen een verfrissende eigenzinnigheid. Brand op z’n best. (Paul Gellings, Argus)